توسط yadolah farzaneh
| پنجشنبه دهم تیر ۱۳۸۹ | 23:17
صحبت درباره پلیدی باعث بروز پلیدی می شود. هرچه بیشتر به شر توجه کنید بر شر می افزایید. هر عیبی را که در دیگران ببنید همان عیب یا نقصی مشابه را به زندگی خود فرا میخوانید. ایراد گرفتن از دیگران سبب می شود که خودتان با نفی و انکار روبرو شوید. وقتی با سرزنش و انتقادتان شیره وجود دیگری را می مکید راه می گشایید تا شیره ذهن و تن و امور خودتان مکیده شود. در واقع به پیشواز بیماری و بدبختی و اشفتگی و تنگدستی می روید.
فهمِ معنای محبت، مرزهای جدایی را کمرنگ میکند و فرد را با آگاهیِ گستردهتری پیوند میدهد؛ آگاهیای که آغاز و انجامش چندان مشخص نیست.