توسط yadolah farzaneh
| چهارشنبه بیست و هفتم بهمن ۱۴۰۰ | 7:11
بزرگترین خطای انسان این است که خود را از خطا و اشتباه بری و مصون و محفوظ بپندارد ... این تفکر و باور موهوم و معصوم انگاری خویشتن ...باعث بروز خطاهای دیگر و ایجاد خطرات برای خود ودیگران می شود ... شجاعت این نیست که ما بگوییم : من هرگز اشتباه نمی کنم ... شجاعت آن است که انسان بگوید : من همیشه در معرض اشتباه و خطا هستم ... بنا براین نباید عقاید ... باورها و نظرات خود را محور راستی و درستی انسانها قرار دهیم .
کسی که رازِ محبتِ خویش را دریابد، مرزِ جدایی را پشتسر میگذارد و در بافتِ آگاهیِ بیپایان حل میشود؛